| + ἡ βίβλος ἥδε τῆς μονῆς ἀκαπνίου. | |
| πόθω πόνω τε καὶ συνδρομῆ | συντόνω· | |
| θύτου εὐτελ(οῦ)ς μαρκιανοῦ τὴν κλῆσιν. | |
| οἰκεί|(ας) ἐξόδου τε σὺν σπουδῆ πάση. | |
| πέρ(ας) ἔλαβε καὶ τέλος ἀπηρτίσθη. | | |
| σὺνἀραμένου τῆς σπουδῆς καὶ μερικῆς ἐξόδου. | |
| θύτου δανιὴλ | τιμιωτάτου πάνυ, | |
| καὶ προσετέθη τῆ μονῆ μέγα τι χρῆμα | | |
| ὠφέλειαν πλουτίζουσα τοῖς ἐπιοῦσι. | |
| διὸ τοῖς ἐντυγχάνουσιν | ἀντιβολοῦμεν λίαν· | |
| εὐχὴν ἡμῖν χαρίσασθαι εὐπρόσδεκτον | κ(υρί)ω. | |
| ἴν’ εὕρημεν λύσιν τε τῶν ἐσφαλμένων. | |
| καὶ τῆς μερίδ[ος] | τύχημεν τῶν σωζομένων πάντων. | |
| ὁ δέ γε ταύτην συλῆσαι | βουληθεὶς καὶ τῆ μονῆ στερῆσαι. | |
| βίβλω ζωῆς μηδέποτε γραφῆ | μὴδ’ ἐν τοῖς σωζομένοις. | |
| ἀλλά γε σύνδικος φανῆ, τοῖς | στ(αυ)ρωταῖς κ(υρίο)υ.+ |
Last modified: 2020-08-25.
